Hij vertelde mij over de oorlog en wat hij in de oorlog heeft gedaan en zijn herinneringen van de oorlog.
Opa had me net uitgelegd over zijn bankschroef die hij helemaal had meegesjouwd naar huis.
Nadat hij dat had vertelt zei hij: deze last kon ik van mij afleggen.
Hij keek erg raar terwijl hij dit zei, ik denk dat hij een geheim heeft, een slechte herinnering uit de oorlog, die hij aan niemand vertelt.
Later mompelde hij wat over een kamp en een moord en wat ze wel niet voor wat eten deden.
Ik dacht meteen aan een concentratiekamp, toen ik hem vroeg of het over een concentratiekamp keek hij me aan en knikte hij ja.
Hij vroeg of ik het vervelend vond als hij het erover had.
Ik zei van niet, daarna heeft hij de hele tijd over de oorlog gepraat en op een gegeven moment zag ik zelfs een traan op zijn wang, het verdriet zat zichtbaar erg diep
Toen ik 's middags aan mam vroeg of ze wist dat opa in een concentratiekamp heeft gezeten schrok ze, ze wist helemaal van niks.
Dag 2:
Lief dagboek, gisteren kwam ik erachter dat opa in een concentratiekamp heeft gezeten, toen ik het mam vertelde wist ze van niks! Ze dacht dat opa dat zei omdat hij dement begint te worden, ik dacht van niet, en gelijk had ik!
Toen ik naar school fietste dacht ik terug aan de keer dat ik met mijn neef bij opa in de schuur verstoppertje ging spelen, opa kwam binnen en pakte een kistje, hij deed het open en keek erin, hij ging zitten en begon te huilen.
Toen ik uit school kwam ging ik meteen naar opa, ik zei dat ik iets moest doen en ging naar het schuurtje, en zoals ik al dacht, daar stond het kistje! Verstopt onder de bankschroef.
Toen ik het kistje open deed zag ik allemaal foto's en brieven.
En wat bleek? Opa zat denk ik in het verzet! Ik denk dat hij daarom naar een concentratiekamp is gestuurd.Toen ik opa confronteerde legde hij het me uit, en ook waarom hij een trauma heeft.
Opa had straf, en voor straf moest hij de hele dag met een kruiwagen lopen waar een lijk in zat, het hoofd bungelde over de rand en daar moest opa de hele dag naar kijken, wat zal dat een hel geweest zijn!
Naar aanleiding van zijn omschrijving van het lijk heb ik het nagetekend, de tekening klopte volgens mij erg goed en om het af te sluiten hebben we de tekening begraven, dat vond opa erg fijn, nu heeft hij eindelijk rust.
